EN
Brak materiałów rzeczywiście znacznie spowalnia działania związane z drukowaniem na zamówienie. Gdy nie ma wystarczającej ilości kluczowych podłoży, takich jak specjalne papiery powlekane lub syntetyczne nośniki, drukarnie nie mają innego wyjścia niż poszukiwanie odpowiedników. Ten proces zwykle zajmuje dodatkowo od trzech do ośmiu dni roboczych, zanim uda się wreszcie wznowić produkcję. Sytuacja z atramentami nie jest lepsza. Atramenty specjalne, w szczególności metaliczne lub dokładnie dopasowane do kolorów Pantone, najczęściej znikają właśnie wtedy, gdy są najbardziej potrzebne. Najnowsze badania przeprowadzone w branży w 2023 roku wykazały, że prawie siedem na dziesięć drukarni odnotowało opóźnienia w realizacji projektów z powodu braku niezbędnych materiałów. Sytuacja pogarsza się jeszcze bardziej, gdy całkowicie wyczerpują się kluczowe produkty, takie jak atramenty utrwalane UV. W takiej sytuacji drukarnie muszą wybrać między akceptacją gorszych wyników, które nie są trwałe, a całkowitym wstrzymaniem produkcji do czasu przywrócenia zapasów. Takie problemy wpływają na cały system przepływu pracy, ponieważ również dostawcy sami borykają się z niskimi poziomami zapasów oraz dłuższymi czasami oczekiwania na uzupełnienie magazynów. Choć jeszcze nikt nie zna pełnego rozwiązania tych problemów, lepsze śledzenie przyszłych dostaw oraz budowanie relacji z wieloma dostawcami wydaje się pomagać w złagodzeniu części tych trudności.
Trwające konflikty geopolityczne w połączeniu z problemami w sieciach transportowych powodują różnego rodzaju zakłócenia w całym łańcuchu dostaw drukarskich. Europejskie i azjatyckie fabryki papieru zostały ostatnio mocno dotknięte rosnącymi kosztami energii, co spowodowało spadek produkcji tych eleganckich, teksturanych papierów, które tak bardzo cenimy, o około 12–15 procent. W przypadku materiałów do tłoczenia folią sytuacja staje się jeszcze trudniejsza, ponieważ zależą one w dużym stopniu od glinu pozyskiwanego z określonych obszarów górniczych. Ceny tych materiałów mogą zmieniać się nawet o 30 procent co trzy miesiące w związku z nagłymi zmianami polityki handlowej. Nie zapominajmy również o papierach specjalistycznych. Te odporno na rozdzieranie folie syntetyczne oraz te oznaczone jako rzeczywiście biodegradowalne? Obecnie muszą radzić sobie z wieloma jednoczesnymi problemami.
Ta zmienność zmusza drukarnie do albo absorpcji utraty marży, albo ponownej negocjacji terminów realizacji. Zakupy w przyszłość kluczowych materiałów w okresach stabilności stały się obecnie standardową praktyką wśród wysokiej klasy operacji drukarskich na zamówienie, aby zapewnić spójną dostawę.
Harmonogram niestandardowego druku składa się z trzech głównych etapów, które zależą od siebie wzajemnie. Pierwszym etapem jest praca przygotowawcza (prepress), obejmująca przygotowanie plików, prawidłowe dopasowanie kolorów oraz wykonywanie form drukarskich. Etap ten zwykle trwa od 2 do 4 dni, choć zmiany w projekcie mogą wydłużyć go o od jednego do niemal dwóch dodatkowych dni za każdą rundę poprawek. Następnie następuje właściwy proces drukowania, który zazwyczaj trwa od 3 do 7 dni – w zależności od rodzaju materiałów i czasu potrzebnego na ich utwardzanie (curing). Po tym etapie przystępuje się do prac wykończeniowych, takich jak wycinanie kształtów (die-cutting), tłoczenie reliefowe (embossing) oraz wiązanie (binding). Te czynności wykończeniowe zwykle zajmują kolejne 3–5 dni. Ponieważ wszystkie te etapy przebiegają sekwencyjnie, nawet niewielkie opóźnienie o 12 godzin na wczesnym etapie pracy przygotowawczej może spowodować opóźnienia o kilka dni w późniejszych fazach, gdy harmonogram zostaje zakłócony. Firmy, które zainwestowały w cyfrowe systemy przepływu pracy, skracają całkowity czas produkcji o około 30% w porównaniu do tych, które nadal polegają na tradycyjnych, ręcznych przekazach dokumentów między działami. To, co naprawdę liczy się w tym procesie, to nie tylko szybsze wykonywanie poszczególnych zadań, lecz przede wszystkim płynne przejścia między poszczególnymi jego etapami.
| Metoda produkcji | Główna przeszkoda | Optymalne zastosowanie | Wpływ ograniczenia pojemności |
|---|---|---|---|
| Cyfrowe | Przepustowość maszyny | Krótkie serie / zmienne projekty | Objętość przekraczająca 5 000 arkuszy/dzień powoduje spowolnienie o 20–40% |
| Zwrot | Montaż / wymiana matryc | Duże jednorodne partie | Przełączanie zadań powoduje przestoje trwające od 3 do 8 godzin przy każdej zmianie konfiguracji |
Druk cyfrowy działa świetnie, gdy potrzebujemy szybkiej realizacji zamówień niestandardowych, w których szczegóły zmieniają się od jednego egzemplarza do następnego. Istnieje jednak pewien haczyk, gdy obciążenie produkcji wzrasta. Gdy przekroczymy standardową wydajność maszyn o 20%, czasy oczekiwania zaczynają się wydłużać o około 15%, ponieważ wszystkie zadania drukarskie gromadzą się w kolejce, czekając na swoją kolejkę. Z drugiej strony druk offsetowy jest doskonały do dużych partii, ale staje się uciążliwy za każdym razem, gdy ktoś chce wprowadzić nawet niewielką modyfikację projektu. Każda drobna zmiana wymaga wykonania zupełnie nowych płyt i ponownego przejścia przez cały proces przygotowania maszyny, co zajmuje dodatkowo około jednego lub dwóch dni. Gdy firmy próbują łączyć te różne metody w jednym zamówieniu, problemy pojawiają się dość często. Mniej więcej jedna trzecia wszystkich opóźnień wynika z niewłaściwej komunikacji między działami dotyczącej harmonogramów i dostępności sprzętu. To właśnie wskazuje, dlaczego lepsza koordynacja pomiędzy różnymi platformami mogłaby znacznie usprawnić operacje.
Gdy klienci zaczynają wprowadzać zmiany, to właśnie to najczęściej wydłuża harmonogramy w przypadku zamówień druków niestandardowych. Wielokrotne powroty do prób oznacza, że musimy za każdym razem ponownie przetwarzać całą grafikę i dostosowywać maszyny drukujące do nowej wersji. Czasem nawet zmiana czcionki lub kolorów zajmuje bardzo dużo czasu, ponieważ na etapie przygotowania do druku wszystko jest resetowane. Dodatkowo pojawiają się też ostatniomentowe żądania, np. zmiana wykończenia z połyskującego na matowe albo całkowita zmiana rodzaju papieru. Takie korekty zakłócają cały harmonogram i zmuszają nas do ponownego ułożenia kolejności zadań na różnych etapach produkcji. Były przypadki, w których prosta zamiana papieru opóźniła terminy druku o trzy dni, co naturalnie przesuwa także wszystkie kolejne etapy, takie jak oprawa czy wysyłka. Choć wprowadziliśmy przejrzyste procedury zarządzania zmianami oraz cyfrowe systemy udostępniania prób, aby ograniczyć niespodzianki, wielu klientów nadal przesyła nieoczekiwane poprawki, które skracają nam dostępne terminy. Dlatego uzgodnienie wszystkich szczegółów już na wstępie pozwala zaoszczędzić zarówno czas, jak i pieniądze w dłuższej perspektywie.
Wyprzedzanie problemów to klucz do utrzymania procesu druku niestandardowego na właściwym torze — zapobiega się w ten sposób przekształceniu drobnych usterek w poważne trudności. Gdy drukarnie stosują zasady produkcji połączonej (lean manufacturing), takie jak skrócenie czasu przełączania między zadaniami, faktycznie odzyskują wcześniej stracony czas. Weźmy na przykład firmę drukującą etykiety, która dzięki metodzie SMED — o której często mówimy na spotkaniach w warsztacie — zmniejszyła czas przygotowania maszyn z pięciu pełnych godzin do zaledwie pół godziny. To samo pozwoliło jej oszczędzić około siedemdziesiąt godzin tygodniowo. Monitorowanie stanu maszyn za pomocą konserwacji predykcyjnej skutecznie zapobiega awariom — czego nikt nie chce w okresie szczytowego zapotrzebowania. Posiadanie dostawców zapasowych oraz utrzymywanie pewnego zapasu materiałów pomaga w sytuacjach nagłego braku surowców. W przypadku złożonych zadań drukarskich symulacje cyfrowe pozwalają nam wykryć potencjalne „bottlenecky” jeszcze przed rozpoczęciem kosztownych prac. A mówiąc o oszczędzaniu czasu: wprowadzenie personalizacji na późnym etapie produkcji eliminuje konieczność przechowywania dużych ilości gotowych wydruków w oczekiwaniu na zamówienie. Drukarnie mogą dostosowywać produkty bezpośrednio na końcu procesu, zamiast magazynować gotowe wyroby. Zintegrowanie wszystkich etapów w ramach jednej struktury pionowej oraz automatyzacja tam, gdzie to możliwe, znacznie usprawnia cały proces. Zamiast paniki w ostatniej chwili, większość drukarni dziś działa z dużo większą kontrolą nad harmonogramem i może elastycznie dostosowywać moc produkcyjną do aktualnego popytu.
Braki podłoży i tusz są powszechne ze względu na ograniczoną dostępność materiałów specjalistycznych. Wynikają one często z problemów geopolitycznych i transportowych, które nasilają się w sytuacji wysokiego popytu przewyższającego podaż.
Globalna niestabilność, w tym konflikty geopolityczne i zmienne cła, powoduje zakłócenia oraz wzrost kosztów pozyskiwania papieru, folii i mediów specjalistycznych. Zmusza to drukarnie do absorpcji utraty marży lub ponownej negocjacji terminów realizacji.
Zmiany harmonogramu inicjowane przez klienta często wydłużają terminy druku niestandardowego, ponieważ wymagają iteracyjnego przygotowywania prób drukarskich oraz dostosowania specyfikacji, co powoduje opóźnienia w cyklu produkcji i dostaw.
